ahmet furkan ve boşluk

korkmam, gözüm kara dinlemem kimseyi, bildiğimi okurum düşlerim, başkalarının gerçeklerinden daha kutsal konuşurum, ne biliyorsam delirmem, usluyum, üstünüm benim, ben varım, bencilim hatta, bunları bile kimse söyleyemez bana dürüstüm, sizin gibi değilim farklıyım, egoistim bir amaç uğruna yaratıldım en iyisini bilirim, durulmam, durdurulmam yorulmam, vazgeçmem bir idealim yok, idealin ta kendisiyim bazen bilmem ama bilmediğimi de kimse bilemez o yüzden bu sayılmaz

  eski yazılarımı da ara ara paylaşacağım, okumaya değmez, yalnızca benim anılarım... dijitalde kalsın diye ekliyorum. a rtık vakti gelmedi mi konuşmanın? kimsin sen, anlat bana o içindeki öfkeyi.anlat bileyim kimin öfkesine sarılıp uyuduğumu. hayallerimdeki insanı tanıyayım artık. söyle bana sileyim tüm geçmişimi. korkuyorsan indireyim tüm silahlarımı. istemiyorsan gideyim buralardan ama söyle. söyle bana var mıyız, biz miyiz, koskoca evrende biz çift miyiz. kaç promil olmam lazım seninle olmak için söyle. gerekirse her şeyi en başından anlat, yıllar sürse dinlerim.  şimdi esatta bir mekanda yazıyorum bu satırları. bizimki çıkamıyor evden. zaten ben evden değil kafasının içindeki o kutudan çıkmasını bekliyorum onun. o kutudan çıkmasına yardım edeceğim. kararlıyım. vazgeçmeyeceğim. çünkü mü? çünküsü şu ki yanında iyi hissediyorum. ve şimdi her zamankinden daha tecrübeli ,daha akıllı, daha iyiyim. en güzeli olacak biliyorum buna çabalayacağım. biz insanlar zaten her zaman en gü...