suskun,2019

 eski yazılarımı da ara ara paylaşacağım, okumaya değmez, yalnızca benim anılarım... dijitalde kalsın diye ekliyorum.

artık vakti gelmedi mi konuşmanın? kimsin sen, anlat bana o içindeki öfkeyi.anlat bileyim kimin öfkesine sarılıp uyuduğumu. hayallerimdeki insanı tanıyayım artık. söyle bana sileyim tüm geçmişimi. korkuyorsan indireyim tüm silahlarımı. istemiyorsan gideyim buralardan ama söyle. söyle bana var mıyız, biz miyiz, koskoca evrende biz çift miyiz. kaç promil olmam lazım seninle olmak için söyle. gerekirse her şeyi en başından anlat, yıllar sürse dinlerim. şimdi esatta bir mekanda yazıyorum bu satırları. bizimki çıkamıyor evden. zaten ben evden değil kafasının içindeki o kutudan çıkmasını bekliyorum onun. o kutudan çıkmasına yardım edeceğim. kararlıyım. vazgeçmeyeceğim. çünkü mü? çünküsü şu ki yanında iyi hissediyorum. ve şimdi her zamankinden daha tecrübeli ,daha akıllı, daha iyiyim. en güzeli olacak biliyorum buna çabalayacağım. biz insanlar zaten her zaman en güzelini istemez miyiz? nesi suç bunun? neden takılı kalmalıyım ki geçmişte. sevdim ,seviyorum. yıllarca seveceğim seni. kavgalar edeceğiz daha ,artık bitti git diyeceksin bana. sen bana git dersen gitmem. ben sana git dersem gitme olur mu? benim mantıklı düşünmeme izin verme. seviyorum seni de ,çözülür tüm sorunlar. ama konuş ,ama sabahlara kadar anlat bana. anlat ki bıktım artık sus diyeyim sana ,ben sus dedikçe konuş. beni konuşturma. yalanlar söyleyeceğim sana ,beni konuşturma.

2 Kasım 2025, ANKARA