saçma şiir

 

nasıl korkar insan bir sorudan,

yılmış, bıkmış, yaşamaktan alışılmış hayatı,

korkmuş sorulardan, kaçmış

açmış kendi ruhunu,

varlığını düşünmekten aşmış kendini

ve yokluğunu düşünmeye başlamış

bir sonraki adım neymiş

yok efendim hayatın amacı

hatırlar belki yaşanmışlıkları

kararlar gösterir yanlışları

en büyük yalanlar, onların alkışları

inanma, göz ardı etme küçük haykırışları

içine akar onların gözyaşları

bu saçma dizeler birleşip olduysa şiir

hayatın en cesurunu önüme getir,

getir ki alayım yaşama hevesini

hissetireyim boşa aldığını, nefesini

göstereyim etrafını çeviren kafesini

öğreteyim duymasını çaresizliğin sesini

bitireyim bu saçma şiirin çilesini