gezinti

kızılay sokaklarında yürüdüm öylece
herkesten uzaklaşmak için

fakat bir tanıdık yüz de görmek umuduyla

kaldırımlarda sokak acıları

benim evcil duygularım

bir kez olsun durmadım

hava pek açıktı, çok soğuk

kokuları sizin bildiğiniz gibi ayırt edemedim

kötü kokuları aldım yalnızca

kafatasım içe doğru erimeye başladı

öfkeden kudurdum, kudurdukça yürüdüm

bir kez olsun durmadım

içimdekileri durdurmak için durmadım

nefesim kesildi bir ara

yine durmadım

biri yardım etmeye kalkar diye korktum

kimseye söyleyemezdim

bu benim sorunum, bu benim hatam

bu benim akılsızlığım

yalnızca kötü bir insan sarrafıyım

insanlığın saf tarafıyım

bir kedi gördüm, tavuk gibi oturan

onun rahatlığını aldım üstüme

sıkıca sarıldım, her tarafımı örttüm

bağırmadım, ağlamadım, kimseyi kırmadım

tükenmedim, bitmedim, sürüklenmedim

çalıştım, didindim, alıştım

ankara sokaklarına karıştım

onun gibi siyah beyaz, 

onun gibi yokuş oldu içim,

sonunda kendimle barıştım

evime döndüm.