insanoğlu çiğ süt emmiş mi harbi?

 insan yaşadığı rüyanın büyüsüne kapılıp yarını düşünmeden yaşarken, nefes aldırmaz gururuna. doldurur heybesini yağlı ballı iltifatlarla, etrafını donatır şatafatla. hele gerçekle rüyayı ayırt edemediği noktada, yani bu gücün karakterinden değil de, şansın bir hediyesi olduğunu anlamadığı o anda ilk hatayı yapar. gayretin her zaman sonuç doğurmadığını, nasibin varlığı söz konusu olunca duyulan şüphelerin ortadan kalktığını o anda anlarız. anlam karmaşaları içinde kaybolan, lüksü kaldıramayan, adeti ve adaleti bilen ama bildiğini unutan insanın ikinci hatası dün sahip olmadıklarını kaybetmemek için mücadele etmektir. bir bedendir sahip olduğunu sandığın, o da ait değil sana, yalnızca emanet. elinde gücün olması zannımca önemli değildir. para gücü temsil edebilir ama kazanç değildir. kazanç bir fakirin kaldırımda komşularıyla çekirdek çitlerken ettiği muhabbetten aldığı keyiftir. zengin bir adamın eyfel kulesinin karşısında içtiği şaraptan aldığı keyiftir. çekirdek çitlemek veya eyfelin karşısında olmak değildir mesele, mesele senin olaya kattığın anlamdır. insan mevzuyu parise gitmekten ibaret zanneder. istediği ev, istediği araba ve ailesini rahat bir şekilde yaşatabilecek adamın üçüncü hatası, daha çok parayı hedeflemektir. daha çok para daha çok güç demek. artık emek kısmı ortadan kalkmıştır. dünyanın en güçlüsü olmasa da, kendi dünyasının en güçlüsüdür. para dışında her şey anlamsızlaşmıştır. layıkıyla davranır, profesyonel olduğu için takdir edilir. dördüncü hata takdir edildikten sonra yapmasına gerek duyulmayan ama sırf yapabildiği için yaptığı eylemlerdir. kibirdir. emirdir, küçümsemedir. insanın beşinci hatası ise insanı anladım demektir, sıralamakla biteceğini düşünmektir. o da benimdir.