sıkışmışlık

 boğazıma dayanmış bir bıçak, dilimi mandallamışlar. en arkada kalmışım, beni hep sollamışlar. gözlerimde demirden kamışlar, üstümde kıskıs gülerek zıplayan camışlar. ellerimde plastik kelepçe, kulaklarımı tıkamışlar. ayaklarım çivilenmiş yere, kalbime saplanmış kılıçlar. önüm arkam dolu, beni sıkıştırmışlar. 

 sesimi çıkarsam, nefes alamam. karşılık versem, bir işe yaramam. gözlerim açık ama kapayamam. dik durayım desem, yükten kalkamam. denesem, zulmü bile alkışlayamam. göremem, hissedemem, bağırsalar duyamam. gidemem bu diyardan, yolumu bulamam. kalbim cevap verse, sorular soramam. önüm arkam dolu, beni sıkıştırmışlar. 

 boynumdan aşağı süzülüyor kanlar. içimde yeminler geleceğini bekleyen intikamlar. mazi de kayıp, az ileride kazanacağımız anlar. gözlerimden yaşlar damlar. yalnız palyaçolar anlar. kader mahkumlarının üzerindeki zanlar, uyku tutmuyor ağırmadan tanlar. ayakta kalanı anlamıyor yatanlar. ihaneti bilmiyor aslında satanlar. önüm arkam dolu, beni sıkıştırmışlar.

 tekbir sesleri geliyor uzaktan. rakı bardakları tokuşuyor şafakta. takdir dinliyorum onlarca vasattan. kin biçiyorum yok yere hasattan. gönül kıyma istiyorum bu gece kasaptan. kaç yıl yanacağım cehennemde, çıkamıyorum hesaptan. kazanıyorum biraz düşman, sokaktaki mezattan. nasihat dinliyorum her gün o büyük zattan. önüm arkam dolu, beni sıkıştırmışlar.

 asılsın tüm fikir düşmanları, artık yeter. eski çağın pişmanları bugün olsun beter. mapus çatısı altında insan toprağa hasret çeker. kabus olur o zindanlar, gece üstüne çöker. bulutlar gözyaşlarını bir bir üstüme döker. karanlık çok kızarsa, ruhumu bedenden söker. gidemez hedefin yoksa altındaki teker. yakar güneş yüreğimi, böylesi de kader. önüm arkam dolu, beni sıkıştırmışlar.