delikanlı kaygısı

hep iyi huylarıyla tarif edilen delikanlı

gözleri büyümüş

etrafı sessiz

kaygısıyla hevesi düello meydanında

kendi hakem bile değil

seyreder

dışarıdan aşılması zor dik duvarların

köküne ucuz beton dökülmüş

o layıkmış

köksüz kalmış meğer sur olacakmış

öksüz kalmış yoksa kul olacakmış

sıskaymış aslında gürbüz olacakmış

dağ başında görkemli kaya sanmış kendini

dermana aldanmış derdini 

bükmüş bükebildiğince

gerçeklere kör gözlere

hiçin ta kendisi

dile yük sözlerin arasında hafif küfürler

meşrepsiz sokakların kaldırımları masum

üç kuruşluk meslek

kuvvetli küpürler

güçsüz kadınların dilinde kurşuni kelam

günün çilingiri

büyük şirketler

dev holdingler

para dolu çantayla maymuncuk vazifesi

körlerin kurduğu barikatlar

engelli sloganlar

sakat iradeler

özürlü vasıfsızlar ordusunun komutanları

akıllı değiller, zekiler

tilki değiller, çakallar

senin ardından imrenerek bakarlar

delikanlı ince uzun, köksüz duvarları surlardan güçlü

kalbe deva, derde düşman, akla sabır

her nefeste yakınlaşan alevli kabir

her heveste derinleşen kabuklu yara

her günün akşamında gözü kara

yusuf yüzlü adam, taş kalpli kral

zindan köşesinde, prangalar fikir

malikanesinde külçelerce kir

öyle bir kral ki kulları yetim

delikanlı kaygısı delikanlı hevesi

dünya denen tabut içinde tükenirdi nefesi