ahmet furkan ve boşluk

yalnızlık, müzik dahi olmadan ruhunun kabına hava dahi dolmadan çiçeğim, sevmiyorlar beni solmadan durmadan esiyor rüzgar, hoş devriliyorum usulca, artık koş bana dayanamıyorum kötülerden kaçmaya oksijen yetmiyor nefesler almama ramak kaldı yedi tahta arasına ramak kaldı karanlık ruhların hatırasına delilerin yasına, adamın hasına hasret kaldım güzel insanlar dünyasına başlarım ütopyasına, rüyasına gülümse, korkakların dikil karşısına ve korkutmadan anlat onlara koy onları hayatının ortasına koy ki cesurca yaşa hayatını yalnız ölme en azından  yalansız yaşayamasan da yalnız ölme en azından...

  sakin akşamüstlerinin vazgeçilmezi, çığlık üstüne çığlık, kopuyor kıyamet gök yüzünde kuşlar, yer yüzünde köpekler sessizliğe kin besleyip kan kusarken, yollarından asla dönmeyecekler... kedilerin ağaca tırmanması yasaklandı dün, kedi yetkililer tarafından, ağaca tırmanmayı sevmeyen kediler bile hatta köpekler bile, ağaçların zirvesinde... mesele ağaca çıkma özgürlüğü... yıkılmış şehirlerde, kanla sulanmış toprak. gelenekler, anlam verilmeyen, bayramlar her yıl kutlanan, yepisyeni binalar herkesin bayıldığı,  yanında da yakışıksız bir ibadet merkezi...

  en son ne zaman sadece hava almak için yalnız başınıza dışarı çıktınız? en son ne zaman kendinizle vakit geçirdiniz, ruhunuzu dinlediniz? en son ne zaman eve keyifle gidip, kendinize soğuk bir içecek koyup keyifle müzik dinlediniz? ne zaman mutlu oldunuz? ne zaman mutlu ettiniz? sevgiliniz dışında birine sarıldınız? en son ne zaman arkadaşlarınızla şehir dışına çıktınız? en son ne zaman durduk yere birine hediye aldınız? en son ne zaman içten gülümsediniz? en son ne zaman birine yardım ettiniz? ne zaman birinin yarasına merhem oldunuz? ne zaman çılgınlar gibi eğlendiniz? ne zaman kendinizi zorladınız? en son ne zaman evreni düşündünüz? en son ne zaman siyaset konuşmayan birisine kulak verdiniz? en son ne zaman siyaset düşünmediniz? en son ne zaman güvende hissettiniz? en son ne zaman iyi ki dediniz? en son ne zaman yazı yazdınız? en son ne zaman keyifle kitap okudunuz? en son ne zaman arkadaşlarınızla bağıra çağıra maç izlediniz? en son ne zaman konsere gittiniz? en son ne zaman ...

korkmam, gözüm kara dinlemem kimseyi, bildiğimi okurum düşlerim, başkalarının gerçeklerinden daha kutsal konuşurum, ne biliyorsam delirmem, usluyum, üstünüm benim, ben varım, bencilim hatta, bunları bile kimse söyleyemez bana dürüstüm, sizin gibi değilim farklıyım, egoistim bir amaç uğruna yaratıldım en iyisini bilirim, durulmam, durdurulmam yorulmam, vazgeçmem bir idealim yok, idealin ta kendisiyim bazen bilmem ama bilmediğimi de kimse bilemez o yüzden bu sayılmaz

  eski yazılarımı da ara ara paylaşacağım, okumaya değmez, yalnızca benim anılarım... dijitalde kalsın diye ekliyorum. a rtık vakti gelmedi mi konuşmanın? kimsin sen, anlat bana o içindeki öfkeyi.anlat bileyim kimin öfkesine sarılıp uyuduğumu. hayallerimdeki insanı tanıyayım artık. söyle bana sileyim tüm geçmişimi. korkuyorsan indireyim tüm silahlarımı. istemiyorsan gideyim buralardan ama söyle. söyle bana var mıyız, biz miyiz, koskoca evrende biz çift miyiz. kaç promil olmam lazım seninle olmak için söyle. gerekirse her şeyi en başından anlat, yıllar sürse dinlerim.  şimdi esatta bir mekanda yazıyorum bu satırları. bizimki çıkamıyor evden. zaten ben evden değil kafasının içindeki o kutudan çıkmasını bekliyorum onun. o kutudan çıkmasına yardım edeceğim. kararlıyım. vazgeçmeyeceğim. çünkü mü? çünküsü şu ki yanında iyi hissediyorum. ve şimdi her zamankinden daha tecrübeli ,daha akıllı, daha iyiyim. en güzeli olacak biliyorum buna çabalayacağım. biz insanlar zaten her zaman en gü...